fietstochtje Weerribben vrijdag 5 juni

 

Op vrijdag 5 juni vertrokken wij met acht vlindertjes in twee auto’s richting Ossenzijl, waar de fietsen op ons wachtten.

Vlakbij Ossenzijl zagen de vlindertjes in de auto van Gea, dat er in de wei een schaap op zijn rug lag. Een “collega-schaap” duwde al maar tegen hem aan om hem weer in de benen te krijgen. Omdat een schaap doorgaans dan niet meer op eigen kracht overeind kan komen en dan ook meestal dood gaat, maakte Gea rechtsomkeert met de tweede auto van Diana achter elkaar aan. We zouden met elkaar dat schaap weer in de benen zien te krijgen. Ook in die auto hadden ze door wat er aan de hand was. Echter het was niet meer nodig. “Collega-schaap” had het met haar geduw al voor elkaar gekregen. Vervolgens stonden alle betrokkenen een beetje schaapachtig naar elkaar te kijken. Wie kijkt naar wie?

 

Onder het weertype “wisselend bewolkt met zonnige perioden, gevolgd door meer zon” hebben wij een heerlijke tocht gefietst. We kwamen in Kalenberg ( beroemd door zijn “Kalenbergs Riet” – de beste rietdekking voor daken, Muggenbeet – We begonnen op onze fietsen spontaan te krabben, en …. We zijn in Nederland geweest!  Alleen was het plaatsnaambordje mooi pleitte. We hebben veel gezien. Zoals, onder andere de Familie Zwaan met zes pulletjes. Als volleerde paparazzi richtten onze foto-enthousiastelingen ongegeneerd hun (tele)lenzen op het interieur van de familie. Die bleef hieronder heel rustig en stoicijns. De zwanen boden de foto-enthousiastelingen zelfs heel waardig een goed inzicht in hun nestje en gaven ook nog een demonstratie “Hoe verlaten wij als familie zo statig mogelijk ons nestje en zwemmen wij plechtig naar de andere kant”.

 

In Blokzijl hebben we heerlijk gelunched en zijn er in een leuk klein winkeltje nog wat shawls, lekkere luchtjes en een pet gescored. En dan weer verder. De zon kwam meer en meer te voorschijn en dat zorgde ervoor dat een aantal Vlindertjes allerlei leuke ouderwetse onderwegliedjes ten gehore brachten; varierend van het “loze meisje dat wou gaan varen”, het befaamde “ketelbinkie” tot zelfs het onverslijtbare Potje met Vet.

 

Tegen het einde van de tocht – onder een nu helemaal stralend zonnetje – werd er nog “even” een terrasje gepikt. De uitbater hiervan was zo blij, dat Gea zelf maar de bestelling op moest nemen. Mijnheer kwam niet naar buiten. Dit deed schrijfster dezes sterk denken aan de toestanden in Joegoslavië toen dat nog Joegoslavië was. Daar vertikten de uitbaters het ook regelmatig. Bij de gratie Gods verwaardigde mijnheer zich wel om de zaak zelf wel uit te serveren…….

 

 

 

 

Al met al was het een hele gezellige dag in een heel ontspannen, gemoedelijke en rustige  sfeer. Een bewijs daarvan was wel, dat ons oudste lid met haar 82! Jaar geheel probleemloos goed meekwam in de groep.

 

Kortom voor herhaling vatbaar en voor degenen, die niet mee waren: Jullie hebben echt wat gemist!  Dus de volgende keer ……………..

 

Anne-Marie Oudejans

Over redhatbutterflies

a chapter of the Red Hat Society
Dit bericht werd geplaatst in verslagen 2009. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s