7 oktober 2011 Attero Wijster

Een zestal Vlindertjes en een bult huisvuil.......

Huisvuil…… We produceren dat allemaal en vinden het heel gewoon, dat elke week de grijze of de groene klikobak wordt geleegd.

Maar wat doen ze er dan verder mee??

Op donderdag 6 oktober hebben een zevental Vlindertjes  de verdere gang hiervan  bekeken. Ze zijn daarvoor op bezoek geweest bij  Attero in Wijster. (nog steeds beter bekend onder de oude naam VAM) .

We werden verwelkomd met koffie en cake en kregen eerst duidelijke uiteenzetting van de geschiedenis van “Wijster”, hoe alles nu gaat en over de zin en de onzin van de afvalscheiding thuis.

.

Ontvangst met koffie en cake

Het alles is daar begonnen in de jaren twintig van de vorige eeuw, toen de gemeente den Haag niet meer wist waar ze met het “vullis” mee heen moesten. En in Drenthe had men behoefte aan meststof voor hun schrale grond. In  die tijd was de samenstelling van huisvuil nog zodanig, dat dit goed kon worden gecomposteerd. En er was ruimte genoeg om dat te doen. Al gauw was de Vuil Afvoer Maatschappij of VAM een feit en werd het Haagse vuil per trein naar Wijster afgevoerd. Den Haag blij dat ze van hun vuil af waren en Drenthe blij, dat ze  relatief goedkoop aan meststof annex bodemverbeteraar konden komen…..

Met grote zeven wordt het vuil eerst gezeefd

Dat was toen. Nu is de samenstelling van huisvuil zodanig dat dit niet zonder meer gecompsteerd kan worden. Niet alleen hebben we veel meer huisvuil maar ook de samenstelling is geheel gewijzigd. De voornaamste verandering is de toevoeging van plastics. Die waren er in het begin helemaal nog niet.

Om te beginnen scheiden we zelf nu het vuil, dat wel gecomposteerd kan worden. We hebben allemaal immers de groene- of “GFT”-bak. GFT staat voor groente-fruit-tuinafval. Dit afval wordt bij Attero nog steeds tot compost verwerkt. Het groene afval komt aan bij grote composteerhallen, waar het eerst gezeefd en verkleind wordt. Je wilt trouwens niet weten, wat er allemaal uit het gft-afval wordt gevist. Complete grasmaaiers, bankstellen, klinkers, brokken beton  tot en met dooie schapen en allerlei andere “artikelen” die bepaald geen GFT – afval zijn…… Van sommige dingen vraag je je af hoe men dat in vredesnaam in de groene kliko krijgen.

Getooid met helmen en mondkapjes de installatie door

In de grijze kliko gooien we de rest. Ook dit spul komt bij Attero aan. Niet bij de composteerafdeling maar bij de “afvalenergiecentrale”. Ja je leest het goed een energiecentrale en geen afvalverbranding. Vroeger werd het afval inderdaad alleen maar verbrand. Tegenwoordig wordt het ook verbrand maar met de hitte hiervan wordt stoom geproduceerd, die met een druk van 40 bar de turbine van de elektriciteitscentrale aandrijft. Netto produceert deze centrale 42 megawat aan elektriciteit.

Heel in het kort gaat dat zo:

Voordat het vuil verbrand wordt, wordt dit nog zoveel mogelijk gescheiden. Vanuit de stortbunker gaat het vuil eerst door twee zeeftrommels, waarin het organische materiaal er uit wordt gehaald. Van dit organische materiaal wordt biogas gemaakt.

Dan worden met luchtpistooltjes door een ingenieus apparaat  zo veel mogelijk de plastics eruit geschoten. Die plastics gaan naar een bedrijf in Duitsland, die de plastics weer verder scheidt en geschikt maakt voor hergebruik.

Uiteindelijk komt het over gebleven materiaal in de oven terecht. Op roosters wordt het afval bij 1000-1300°C !!! verbrand en wordt met de warmte dus de stoom opgewekt.

Indrukwekkend allemaal

Na de uiteenzetting kregen we eerst een rondleiding door de afvalenergiecentrale. Onze rode hoeden werden vervangen door groene helmen en verder werden we getooid met een geel veiligheidsvest en…. Een mondkapje. Zo liepen we langs de zeven en de transportbanden, waarop het vuil met een noodgang langskwam. Helemaal in het hart van de installatie zagen we het apparaat met de luchtpistooltjes in werking. Op een monitor konden we in de – inderdaad alles verzengende – vuren kijken. Daarna liepen we langs de controlekamer en de turbinehal. Vervolgens kwamen we in de grootste fabriek. Hierin werd in allerlei ingewikkelde installaties de verbrandingslucht helemaal gereinigd, zodat er geen rotzooi in de atmosfeer wordt gestoten. Een onschadelijk restproduct van deze “rookgasreiniging” wordt in Duitsland gebruikt om verlaten mijngangen te stabiliseren.

Na het bezichtigen van deze installatie gingen we met een busje over de rest van het terrein. We zagen de composteerhallen, de reinigingsinstallatie van de lucht uit de composteerinstallatie, de opslag van de diverse teruggewonnen producten, en de in aanbouw zijnde nieuwe biovergister.

Met een busje het terrein over

We waren allemaal zeer onder de indruk en de meesten van ons hadden er geen idee van wat er allemaal met ons huisvuil gebeurt en wat er allemaal nog voor nuttigs mee gedaan kan worden.

Met deze leerzame excursie zijn we in een heel gezellige en gemoedelijke sfeer heel veel te weten gekomen. Veel meer, dan er in dit stukje staat. Ik zou de hele site wel vol  kunnen schrijven…. 

Anne-Marie Oudejans ofwel Lady Araneus

Over redhatbutterflies

a chapter of the Red Hat Society
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .